Sociale verkiezingen in mei 2012 ...

Meer info volgt ...

Urgentiedienst: quo vadis? (deel 2) en voorstelling nieuwe Algemeen Directeur.

Waarschuwing: dit artikel is niet geschikt voor lezers zonder gevoel voor ironie en sarcasme.

Sinds het vorige artikel en cartoon in 2008 (Quo vadis Urgentie?) is er veel veranderd op de urgentiedienst. Spijtig genoeg moeten we vaststellen dat bepaalde zaken bij het oude gebleven zijn.

Op de Ondernemingsraad van 19 oktober dacht BBTK hierover een tussenkomst te doen naar aanleiding van het goedkeuren van het verslag van de vorige vergadering aangezien toen de problematische cijfers van de TRMU-TRBD-STW (zoals dat in het mythische SAGA-taaltje heet) per dienst besproken werden ... én Urgentiedienst hier als zogezegd slechtste leerling uitkwam. Zich blindstaren op (onvolledige) cijfers zonder rekening te houden met de context heeft een naam: cijferfetisjisme.

Maar, helaas pindakaas, ging nagenoeg alle tijd naar "de inauguratie" (dit staat zo letterlijk in de agenda maar het ging niet over een keizerlijke kroning, alhoewel het woord anders zou kunnen doen vermoeden) van de nieuwe Algemeen Directeur; Dr. Bart Van Daele. De volgorde van de agenda werd gewijzigd en zorgde ervoor dat nagenoeg alle tijd besteed werd aan de persoonlijke voorstelling van de nieuwe Algemeen Directeur en de uiteenzetting van zijn Strategisch Plan (steeds mét hoofdletters in de agenda) De directie (met kleine 'd') veronderstelde achteraf dat het verslag van de vorige vergadering geen probleem was ... Op de valreep vroeg BBTK dit agendapunt te verschuiven naar de volgende vergadering, wat zal gebeuren.

"De voorstelling en toelichting van het Strategisch Plan" was vrij uitgebreid en het ontbrak niet aan ironie ... Het eerste beeld was een foto van de verrassingsaanval van Japan op de Amerikaanse marinebasis van Pearl Harbor (WOII) ... dát kan tellen. De powerpointpresentatie is voor de moderne manager zoals het slagzwaard voor de kruisvaarder, al komt het wat beschaafder over. Twijfelachtig prognoses vormen het schild.

Het doel van "Mister Benchmark" was duidelijk: aantonen dat indien het ziekenhuis niet van koers verandert, ons binnen 5 jaar een diepe put staat te wachten of wat meer in Bijbelse termen: de apocalyps. Het is waarschijnlijk puur toeval dat in de uitleg over benchmark(ing) op Wikipedia er verwezen wordt naar een Chinese generaal. Verdoken oorlogstaal in de zachte sector; het is eens iets anders.

De conclusie was weinig verrassend: diverse diensten zullen doorgelicht worden om de efficiëntie te verhogen. Hiervoor zullen externe consultants aangetrokken worden. Hopelijk kosten ze niet zoveel als sommige in een bepaald ziekenhuis in de buurt waar onze nieuwe Algemeen Directeur ook geen vreemde is: 7 Euro per ... minuut. Dit lijkt onverenigbaar met het einddoel: besparen op de werking (en de 'productie' verhogen door o.a. de gemiddelde opnameduur nog verder in te korten) Onze sector moet echter meegaan met zijn tijd en zich aanpassen aan het dolgedraaide kapitalisme waar de logica en ratio te pas en te onpas op zijn kop gezet wordt. De meningen over externe consultants zijn verdeeld: zijn het dure vogels of koekoeksjongen? Aangezien er in de rangen van BBTK zich geen ervaren zoöloog bevindt, zullen we hen het voordeel van de twijfel geven.

Om toch nog positief af te sluiten: het 'marktaandeel' van ons ziekenhuis stijgt. Misschien moeten we een diepgaande reconversie van het ziekenhuis overwegen: de SM Bank ...

Blind bezuinigen = meer ongelijkheid en meer armoede

Door de banken te redden, is onze staatsschuld met 15% toegenomen sinds 2008. Tussen nu en 2015 moet er minstens 22 miljard euro gevonden worden.
De bankencrisis heeft ons in een economische recessie geduwd en heeft onze eenheidsmunt aan het wankelen gebracht. En aan ons, werkenden, ambtenaren, gepensioneerden vraagt men “af te dokken”, om de schuld te vereffenen en de gebroken potten van het failliet van het casinokapitalisme te betalen.
Men wil ons een blind bezuinigingsbeleid opleggen. Maar bezuinigen werkt niet. Het is niet door ons een lege portemonnee te geven dat de economie beter zal draaien.

Rechts zegt:
“We moeten allemaal de broeksriem aanhalen”

Om de staatsschuld te verminderen wil rechts bezuinigen op de uitgaven in plaats van te zoeken naar nieuwe inkomsten. Rechts weigert te raken aan de hoge inkomens en de royale bonussen.
Rechts neemt de openbare diensten in het vizier, de inkomsten uit arbeid, de sociale zekerheid en de vervangingsinkomens.

Rechts wil:
• de werkloosheidsuitkeringen verlagen en beperken in de tijd
• de gezondheidsuitgaven doen dalen
• de pensioenen van ambtenaren verminderen
• de pensioenen voor werknemers uit de privésector verminderen door de voorwaarden voor toegang tot het pensioen te wijzigen en de loopbaan te verlengen.

Stop! De werknemers hebben de crisis al dubbel en dik betaald!

Het ABVV wil de staatsschuld verminderen door nieuwe inkomsten uit kapitaal (dividenden en beursmeerwaarden, taksen op financiële transacties) en van hoge inkomens, die nu veel te bevoordeeld zijn. Er moet een einde komen aan de fiscale fraude en de ongerechtvaardigde cadeaus aan de ondernemingen (zoals de notionele intrestaftrek).

De werkgevers zeggen: “De Belgische lonen zijn veel te hoog”

Zij willen profiteren van de crisis van de staatsschuld en de euro om:
• de lonen te verminderen et ons indexsysteem aan te vallen
• nog meer flexibiliteit in te voeren en gemakkelijker te kunnen overgaan tot ontslagen
• de brugpensioenen af te schaffen en de pensioenleeftijd te verhogen
• de statuten bij het begin, op het einde en tijdens de loopbaan precair te houden
• onze sociale zekerheid en de openbare dienstverlening af te bouwen en te privatiseren.

Wij laten hen niet afbreken, wat wij hebben opgebouwd!

Het ABVV zegt: de lonen zijn de motor van de economie. Competitiviteit is geen probleem van lonen maar van innovatie, van economisch dynamisme, van de juiste keuze van goede producten en de juiste afzetmogelijkheden. De overgang naar een economie, steunend op een minder verslindende en properder energie, schept nieuwe kansen.

Rechts en de werkgevers zeggen: “De brugpensioenen moeten afgeschaft worden”

Ze willen de brugpensioenen afschaffen, zogezegd om de werkgelegenheidsgraad op te trekken,en zo de toekomstige pensioenen te kunnen betalen.
Maar sedert het “generatiepact” zijn er minder bruggepensioneerden tussen 55 en 59 jaar! Wel zijn er nu meer oudere werklozen en ook de werkloosheid bij jongeren is toegenomen. Om onze pensioenen te kunnen betalen is er geen werkloosheid nodig, maar werk.
De werkgevers hebben hun woord niet gehouden: zij blijven oudere werknemers afdanken en jongere werknemers in onzekere statuten aannemen.

Geen generatiepact bis!

Het ABVV vindt dat werkgevers die oudere werknemers ontslaan “geresponsabiliseerd” moeten worden. De arbeidsomstandigheden voor oudere werknemers moeten verlicht worden. Vorming voor kortgeschoolde oudere én jongere werknemers moet uitgebreid worden. De aanwerving van jongeren, vrouwen en allochtonen moet gestimuleerd worden, maar niet via cadeaus zonder voorwaarden aan de werkgevers.

Rechts zegt: “Er is geen andere oplossing dan bezuinigen”

Overal in Europa moet de gewone man en vrouw de waanzin van de financiële wereld betalen via drastische bezuinigingsplannen.
Noch Europa, noch de lidstaten hebben de markten, die hen gegijzeld houden, kunnen of willen reguleren.
Maar bezuinigingen gaan ten koste van koopkracht en leiden naar meer ongelijkheid.
De armoede explodeerde. De werkloosheid blijft dramatisch hoog. De groei gaat in neerwaartse spiraal.
Ons verarmen is geen oplossing. We willen niet betalen voor de fouten van de banken.

Blinde bezuinigingen redden ons niet, integendeel, ze duwen ons nog dieper de put in.

Het ABVV zegt dat het behoud van de koopkracht - en de index is daar een onderdeel van – van levensbelang is voor het behoud van de consumptie en de werkgelegenheid. Maar we moeten ook verder kijken: investeren in de economie; openbare controle invoeren op de banken en hen opnieuw ten dienste stellen van de reële economie en van de burgers; de werkgelegenheid aanzwengelen; de sociale bescherming verbeteren; de hulp aan personen en de openbare dienstverlening beter uitbouwen; de jongeren een toekomst geven. Alleen zo zullen we uit de crisis geraken en zal de financiering van onze pensioenen op lange termijn gewaarborgd zijn en blijven.

Wij hebben al afgedokt, het is nu aan de banken om te betalen!

meer info op de website van ABVV

Prettige vakantie gewenst!

Het belang van de index voor onze sector ...

Klik op afbeelding voor grotere versie.
Een meer uitgeschreven tekst en verdere links kan je hier vinden.

Handen af van de index!

Automatische indexering is geen luxe, maar een noodzaak

Met je 100 Euro van nu kan je veel minder kopen dan met je 100 Euro van 5 jaar geleden! De prijzen stijgen, dat merkt iedereen. Gelukkig is er de automatische indexering van lonen en sociale uitkeringen. Die zorgt ervoor dat onze lonen en uitkeringen mee evolueren met de prijzen. Zo houdt onze koopkracht stand.

Zonder indexeringen zou je op enkele jaren tijd straatarm zijn. In ons land gebeuren de indexeringen automatisch: als de prijzen stijgen, volgen er indexeringen. En dit voor alle loontrekkers en iedereen die moet leven van een uitkering.

Toch ligt dit systeem onder vuur. Maar het zijn de prijzen die aan banden moeten worden gelegd, niet de automatische indexering!

Lees hiernaast onze argumenten (klik op afbeelding rechterkolom) en leer zo de waarheid en de onzin over de indexering van mekaar te onderscheiden.

Je hebt maar even tijd en wilt toch ondervinden waarom indexering belangrijk is? Volg Marianne en Luc doorheen hun tocht in de supermarkt (zie rechterkolom)

Affiche ABVV Social Profit voor de nationale betoging op 9 juni

Klik op de afbeelding voor een grotere versie.

Betoging van alle sectoren van de Social Profit!

NATIONALE BETOGING 9 JUNI
10U30 BRUSSEL NOORDSTATION

pamflet BBTK federale sectoren:

SOCIAL PROFIT

Houd je klaar voor actie op 9 juni! We drijven de druk op en komen op straat. Om onze eisen aan de onderhandelingstafels te onderstrepen. Het gemeenschappelijk vakbondsfront roept alle Social Profit sectoren op tot actie, en het is dringend!

Voor de Vlaamse sectoren wordt er momenteel druk onderhandeld, maar een akkoord ligt nog niet op tafel. De collega ’s van de federale sectoren zitten door het uitblijven van een échte regering zonder vijfjarenakkoord. De regering van lopende zaken verschuilt zich achter haar beperkte bevoegdheden. Wij spreken liever van een regering van dringende zaken. Het is weer tijd dat de werknemers van de Social Profit van zich laten horen! Want we krijgen niets voor niks.

Social Profit krijgt niets voor niks

Werken in de Social Profit is vaak zwaar: flexibele werkuren, lage lonen,… De mentale en psychosociale belasting is groot. De werknemers vragen dus betere arbeids- en loonvoorwaarden. Het antwoord van werkgevers en politici? Er zou geen geld zijn door de financiële en economische crisis.

Social Profit: winst voor wie?

De trend naar commercialisering in deze sector groeit. Commercialisering staat vaak haaks op een degelijke openbare dienstverlening. Werkgevers klagen dat ze moeite hebben om de eindjes aan elkaar te knopen. Maar het sociale doel van organisaties in de sector moet bewaakt worden. Subsidies dienen niet om winst te maken ten koste van de dienstverlening, maar voor de uitbouw van kwaliteitsvolle dienstverlening met waardering voor de inzet van het personeel.

Tijd voor actie: onze eisen

• Betere lonen
• Meer koopkracht: een dertiende maand voor iedereen
• Echte nieuwe jobs om de werkdruk te verlichten
• Geen eindeloze flexibiliteit
• Meer evenwicht tussen beroeps- en privéleven
• Aangepaste eindeloopbaanregelingen
• Betere loopbaanmogelijkheden, ondermeer via opleiding
• Een erkenning van verworven werkervaring en anciënniteit in alle sectoren van de Social Profit

Uitgebreid artikel op de nationale website van BBTK Social Profit:
Tijd om te mobiliseren in de Social-Profit!

Nationaal Congres BBTK Social Profit op 13 mei: solidariteitsboodschap met de stakers van Charité (Berlijn)

Op 13 mei had het nationaal congres van BBTK Social Profit plaats in Brussel. De voormiddag werd afgesloten door Bart Van der Biest met een toelichting van een solidariteitsboodschap voor de stakers van het Berlijnse Charité dat een voorbeeld is van hoe een efficiënte staking kan georganiseerd worden in een ziekenhuis. Onder kan je de speech lezen én de solidariteitsboodschap die naar de Duitse collega's wordt opgestuurd.

Solidariteit met de werknemers van Charité en CFM (Berlijn)

Ter info voor de congresgangers:

Men zegt wel eens dat bij de Duitse arbeidersbeweging alvorens een perron in een station te bezetten de militanten eerst braaf allen een ticket gaan kopen. Hopelijk krijgen jullie na mijn uiteenzetting een andere kijk op deze ironisch-surrealistische visie op de “Deutsche Gründlichkeit.”

Vanaf maandag 2 mei startte een staking in het Charité in Berlijn , met ongeveer 13.000 werknemers één van de grootste universitaire ziekenhuizen in Europa. Op 15 maart had er reeds een goed opgevolgde waarschuwingsstaking plaats. Een meerderheid van 92,9% van het personeel stemde voor een staking van onbepaalde duur vanaf 2 mei.

Waarom?
Het gemiddeld loon van een Charité-werknemer ligt 14% lager dan op nationaal vlak. Een verpleegkundige in dit ziekenhuis verdient gemiddeld 2300 tot 2400 Euro bruto. Vandaar o.a. de looneis van 300 Euro extra per maand voor elke werknemer. Verder bestaan er ook nog steeds (loon)discriminaties tussen werknemers uit het Westen en het Oosten. In het Charité wordt men ook geconfronteerd met loondumping via onderaanneming. Zo werken er rond de 2500 werknemers in het CFM (Charité Facility Management) aan uurlonen die variëren tussen de 5 en de 7 Euro. CFM verzorgt verschillende logistieke taken in het ziekenhuis. Bij CFM bestaat er geen enkele vorm van collectief loonakkoord en dient elke werknemer individueel te onderhandelen over zijn loon, met alle gevolgen van dien.

Vanaf 6 mei werd de staking voor de werknemers van Charité (tijdelijk) opgeschort na een nieuw voorstel van de directie om verder te onderhandelen, inclusief deadline en strenge voorwaarden vanwege de directie. Vrijdagochtend 6 mei werd het nieuwe voorstel vrijgegeven en tegen ’s middags moest de directie een antwoord hebben. Bij een positief antwoord diende het werk hervat te worden, bij een negatief antwoord zou men terug van een blanco papier vertrekken.

De staking bij het dochterbedrijf CFM wordt echter verdergezet aangezien er nog geen enkele reactie van werkgeverszijde is geweest sinds het begin van de staking behalve het bedreigen van stakers met ontslag. Ook weigert de directie van CFM in een minimumbezetting te voorzien voor noodgevallen, nochtans aangeboden door Ver.di, de vakbond, om dit op zich te nemen. In tegendeel; CFM zet werknemers in van andere campussen en diensten, inclusief werknemers van buiten het bedrijf. Met andere woorden: een staking breken in de goede oude stijl.

Op maandag 9 mei staakten 600 personeelsleden van CFM ondanks de allesbehalve gunstige situatie en werden er voor de rest van de week acties gepland. Vandaag is er een betoging aan de Partijdag van de SPD die samen met Die Linke de zogezegde Berlijnse rood-rode coalitie vormt. CFM is voor 51% in handen van de Berlijnse overheid.

Zoals reeds vermeld legden de onderhandelaars van Ver.di het verbeterde aanbod van de werkgevers van Charité voor aan de stakers onder een enorme tijdsdruk. Er werd beslist om (voorlopig) terug aan de slag te gaan omdat de nieuwe basis van onderhandelen als voldoende werd gekwalificeerd. De directie gaat akkoord om een einde te maken aan de (loon)discriminaties tussen werknemers van het Oosten en het Westen. Verder wil men vanaf juli 2011 overgaan tot een maandelijkse loonsverhoging van 150 Euro, vanaf juli 2012 tot 200 Euro (150 + 50) per maand en tenslotte daarna een procentuele stijging verdeeld tot eind 2015 die uiteindelijk moet overeenkomen met het nationaal loonniveau dat rond de 300 Euro boven het huidige loon ligt. Indien de verdere onderhandelingen niet het gewenste resultaat geven, zullen de werknemers niet aarzelen om terug in staking te gaan.

Enkele cijfers van de eerste week staking (2 tot 6 mei):
* 1514 lege of gesloten bedden op 5 mei (van de 3200)
* grote betoging met 2500 werknemers door Berlijn (3 mei)
* dagelijks ongeveer 2000 stakers
* een financieel verlies voor het ziekenhuis van 1 miljoen Euro per stakingsdag. Alleen al de sluiting van 60 van de 70 OK-zalen zorgde voor een dagelijks verlies van 500.000 Euro.

Solidariteitsboodschap
De deelnemers van het nationaal congres van BBTK-SETCa Gezondheidszorg/ Social Profit, bijeengekomen op 13 mei in Brussel, wensen hun solidariteit uit te drukken met de strijd van de werknemers van Charité én CFM voor betere lonen en arbeidsomstandigheden. Uit de praktijk weten we dat het allesbehalve vanzelfsprekend is om een langdurige staking in een ziekenhuis te organiseren maar we willen jullie alvast feliciteren met jullie prestatie. Een extra aanmoediging willen we overmaken aan de collega’s van CFM die ondanks moeilijke omstandigheden hun tweede stakingsweek ingegaan zijn.

We wensen jullie nog veel geluk voor een succesvolle strijd en hopen dat vakbondsmilitanten internationaal van jullie ervaringen kunnen leren.

Eén vinger kan men breken, vijf vingers maken een vuist! Of zoals het motto van onze vakbond: Samen sterk!

Meer info:
De staking bij Charité wordt op de voet gevolgd op de blogspot van Polsslag (actieblad witte woede)

NATIONALE BETOGING SOCIAL PROFIT 29 MAART

Klik op afbeelding voor grotere versie.